- هر روز فرزندتون رو در آغوش بگیرید.
- صمیمی ترین نگاهتون رو برای فرزندتون نگه دارید.
- همواره خوبیها، نقاط قوت و ویژگی های مثبت رو در فرزندتون ببینید
- از فرزند کوچیکتون انتظار وقار و متانت و از خودگذشتگی و سایر معجزه ها رو نداشته باشید
- در تضاد بین کار و خونواده، خونواده رو مقدم بشمرید.
- به حرفها و درد دلهای فرزندتون، خوابهای اشفتش و... خوب گوش کنید. حرفشو قطع نکنید. جمله هاشو کامل نکنید. خوب گوش دادن به معنی این نیست که سکوت محض اختیار کنید و منتظر بمونید تا نوبت صحبت کردن شما برسه.
- فرزندتون با بودن کنار شما به آرامش می رسه. پس اگر نیاز به آرامش داشت نگران نباشید که موهاتون آشفته و لباسهاتون چروک میشه.
- راههای مطمئن آرامش خاطر و آسودگی رو به فرزند خود نشون بدید.
- هر سال برای جشن تولد فرزندتون اهمیت قائل بشید.
- انتظار نداشته باشید هر درس شما رو همون بار اول یادبگیره و آویزه گوش کنه.
- وقت بیشتری با فرزندتون در بیرون از خونه بگذارید.
- برای اسباب بازیهای مورد علاقش ارزش قائل بشید.
- روز رو با جر و بحث و بگومگو با فرزندتون تموم نکنید.
- کار رو به خونه نیارید تا این حس پیش نیاد که کار از خانواده مهمتره
- برای جلوگیری از فشار به خودتون و فرزندتون بپذیرید که شکالی نداره پدر و مادر کامل نباشید.
- همیشه به فرزندتون فرصت یادگیری بدید تا از خطا و اشتباهش درس بگیره.
- درک کنید که حتی افراد خردسال هم هر از گاهی دل شکسته میشن.
- هر شب کارهاتون روکنار بگذارید و فرزندتون رو با نوازش به رختخواب ببرید و بخوابونیدش.
ادامه دارد..................